ภาพครอบตัด

การบริหารจัดการของเสียจากกระบวนการผลิต

การบริหารจัดการของเสียจากกระบวนการผลิต

นโยบายและความมุ่งมั่นขององค์กร​

บริษัทฯ ตระหนักว่าของเสียที่เกิดจากการดำเนินงานของบริษัทฯ รวมถึงของเสียจากการทำเหมือง อาจก่อให้เกิดความเสี่ยงและส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและสุขภาพของมนุษย์ได้ หากไม่ได้รับการบริหารจัดการอย่างเหมาะสม บริษัทฯ จึงผนวกการจัดการของเสียเข้าเป็นส่วนหนึ่งของระบบการจัดการสิ่งแวดล้อม โดยใช้แนวทางการบริหารจัดการความเสี่ยงที่ครอบคลุมตลอดวงจรชีวิตของธุรกิจ เพื่อให้มั่นใจว่าปฏิบัติตามกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องและสอดคล้องกับมาตรฐานสากล รวมถึงมีการพัฒนาปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง โดยบริษัทฯ มุ่งมั่นในการป้องกันและลดการเกิดของเสีย การใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพผ่านการนำกลับมาใช้ซ้ำและใช้ใหม่ ตลอดจนการกำจัดของเสียด้วยวิธีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เพื่อลดปริมาณของเสียและบรรลุเป้าหมายการจัดการของเสียอย่างแท้จริง

ผลกระทบ ความเสี่ยง และโอกาส

Impact Materiality

การจัดการของเสียที่ไม่เหมาะสม โดยเฉพาะของเสียอันตรายและตะกอนดินจากการทำเหมือง อาจก่อให้เกิดการปนเปื้อนในดินและแหล่งน้ำ ซึ่งส่งผลกระทบระยะยาวต่อทั้งผู้คนและระบบนิเวศ

Financial Materiality

การจัดการของเสียอย่างไม่มีประสิทธิภาพอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงจากการไม่ปฏิบัติตามกฎระเบียบ ค่าใช้จ่ายในการฟื้นฟู ความรับผิดทางกฎหมาย การหยุดชะงักในการดำเนินงาน และการสูญเสียความไว้วางใจจากสังคม

แนวทางการบริหารจัดการ

บริษัทฯ บริหารจัดการของเสียโดยยึดหลักลำดับขั้นของการจัดการของเสีย ได้แก่ การป้องกันและลดการเกิดของเสียที่แหล่งกำเนิด (Prevention & Minimization) การนำกลับมาใช้ซ้ำ (Reuse) การนำกลับมาใช้ใหม่ (Recycling) การนำไปใช้ประโยชน์อื่น (Other recovery operations) และการกำจัด (Disposal) เพื่อลดผลกระทบที่เกิดจากการกำจัดของเสีย ภายใต้นโยบายและมาตรฐานการจัดการของเสียที่พัฒนาขึ้นตามแนวปฏิบัติสากลและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง โดยมุ่งเน้นการเพิ่มประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากร ลดปริมาณของเสียที่ส่งไปกำจัด และลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากการเผาหรือการฝังกลบ


สำหรับของเสียที่ส่งไปจัดการโดยหน่วยงานภายนอก บริษัทฯ คัดเลือกหน่วยงานที่ได้รับใบอนุญาตในการจัดการของเสียจากภาครัฐเท่านั้น พร้อมติดตามกระบวนการขนส่งและบำบัดอย่างใกล้ชิด เพื่อให้มั่นใจว่าเป็นไปตามกฎหมายและส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด นอกจากนี้ บริษัทฯ ยังจัดทำแผนผังการเกิดและการจัดการของเสีย (Waste-stream mapping) ที่ครอบคลุมตลอดห่วงโซ่คุณค่า ช่วยให้สามารถวิเคราะห์ภาพรวมของการเกิดและการจัดการของเสียได้อย่างครอบคลุม สนับสนุนการประเมินความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อมและการวางแผนเชิงกลยุทธ์ ทั้งนี้ บริษัทฯ มีการเก็บข้อมูลของเสียที่กำจัดภายในองค์กรอย่างเป็นระบบ และกำหนดให้หน่วยงานภายนอกที่จัดการของเสียต้องนำส่งรายงานสรุป เพื่อให้มั่นใจในความโปร่งในและตรวจสอบได้ อันสะท้อนถึงความมุ่งมั่นของบริษัทฯ ในการจัดการของเสียอย่างยั่งยืนและรับผิดชอบ


ธุรกิจ

ของเสียอันตราย

น้ำมันหล่อลื่นใช้แล้ว 

น้ำยาหล่อเย็น

แบตเตอรี่ใช้แล้ว

Contaminated
container

Laboratory
waste

หม้อแปลงไฟฟ้า

Electronic
waste

แผงโซลาร์เซลล์

ของเสียไม่อันตราย

ขยะอินทรีย์

ขยะทั่วไป

เถ้า

Synthetic gypsum

Thermal Power

●

●

●

●

●

●

●

●

ธุรกิจก๊าซธรรมชาติ

●

●

●

●

●

●

●

●

Renewable Power

●

●

●

●

●

●

●

●

Solar Rooftop & Floating

●

●

●

●

●

●

●

●

ธุรกิจแบตเตอรี่

●

●

●

●

●

●

●

●

ของเสียจากการทำเหมือง

ในการทำเหมืองจะเกิดของเสียเฉพาะ เช่น ดินจากการทำเหมือง (Overburden/Waste rock) และตะกอนดิน (Tailings) ซึ่งอาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อดินและน้ำได้ หากไม่ได้รับการจัดการที่มีประสิทธิภาพ เพื่อป้องกันและลดผลกระทบดังกล่าว บริษัทฯ ได้จัดทำมาตรฐานการประเมินและการจัดความเสี่ยงของของเสียจากการทำเหมืองขึ้นเป็นการเฉพาะ โดยครอบคลุมตลอดวงจรชีวิตของการทำเหมือง ตั้งแต่ก่อนทำเหมือง ระหว่างดำเนินงาน การปิดเหมือง และหลังปิดเหมือง

เพื่อเสริมความพร้อมในการตอบสนองต่อเหตุการณ์รั่วไหลของตะกอนดิน เหมืองทุกแห่งที่มีความเสี่ยงจะต้องจัดทำและทดสอบแผนฉุกเฉินในการตอบสนองต่อเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นประจำ ในกรณีเกิดเหตุจะต้องรายงานสถานการณ์ ประเมินความรุนแรง และสอบสวนเหตุการณ์ตามขั้นตอนที่กำหนด รวมถึงดำเนินมาตรการแก้ไขและป้องกันเพื่อให้สามารถบรรเทาผลกระทบได้อย่างทันท่วงที เสริมสร้างความโปร่งใส และขับเคลื่อนการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง


ดินจากการทำเหมือง
บริษัทฯ วางแผนจัดการดินจากการทำเหมืองร่วมกับแผนการทำเหมืองตั้งแต่ก่อนเริ่มกิจกรรมการผลิต โดยเริ่มจากการสำรวจสภาพทางธรณีวิทยาและศึกษาคุณสมบัติของดินเพื่อนำไปสร้างแบบจำลองและจำแนกประเภทของดินก่อนนำมาวิเคราะห์และประเมินความเสี่ยงที่อาจส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม เพื่อเปิดหน้าดินในการทำเหมืองเท่าที่จำเป็นและถมดินกลับคืนในพื้นที่ (In-pit Backfill) ให้ได้มากที่สุด

ตะกอนดิน
บริษัทฯ จัดทำแผนการบริหารจัดการตะกอนดิน (Tailings Management Plan) โดยนำหลักการของการประเมินความเสี่ยงมาประยุกต์ใช้ตั้งแต่การเลือกพื้นที่จัดเก็บตะกอนดินจนถึงการคืนพื้นที่เมื่อสิ้นสุดโครงการควบคู่ไปกับการตรวจสอบและซ่อมบำรุงพื้นที่การจัดเก็บตะกอนดินโดยผู้เชี่ยวชาญภายนอกอย่างสม่ำเสมอ นอกจากนี้ในออสเตรเลียได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการเพื่อกำหนดมาตรฐานและแนวทางในการตรวจติดตามพื้นที่จัดเก็บตะกอนดิน (Tailings Storage Facility) ทั้งนี้ แผนการบริหารจัดการตะกอนดินจะถูกทบทวนอย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแผนการทำเหมืองมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ

การจัดการน้ำที่เป็นกรดจากการทำเหมือง
บริษัทฯ จัดทำมาตรฐานการจัดการน้ำที่เป็นกรดจากการทำเหมืองเพื่อใช้เป็นกรอบในการดำเนินงาน โดยผนวกการบริหารจัดการน้ำที่เป็นกรดเป็นส่วนหนึ่งในการดำเนินงานผ่านการประชุมแผนทำเหมืองเพื่อให้มั่นใจว่าการดำเนินงานจะมีประสิทธิภาพสูงสุด ทั้งนี้ในกรณีที่เกิดน้ำเป็นกรด น้ำดังกล่าวจะต้องได้รับการบำบัดให้มีคุณภาพผ่านมาตรฐานก่อนปล่อยออกสู่ภายนอกหรือก่อนการปิดเหมือง

ภาพรวมการดำเนินงานในรอบปี

ในปี 2568 บริษัทฯ ได้กำหนดเป้าหมายด้านการเกิดและการจัดการของเสียสำหรับธุรกิจเหมืองและธุรกิจไฟฟ้าพลังงานความร้อน ในช่วงปี 2569-2573 เพื่อติดตามและพัฒนาผลการดำเนินการอย่างต่อเนื่อง โดยเป้าหมายใหม่ครอบคลุมของเสียอันตรายและไม่อันตรายที่ส่งไปกำจัดต่อหน่วยผลิตภัณฑ์สำหรับธุรกิจเหมือง และปริมาณของเสียอันตรายและไม่อันตรายที่ส่งไปกำจัดรวมสำหรับธุรกิจไฟฟ้าพลังงานความร้อน

นอกจากนี้ บริษัทฯ ได้ดำเนินการเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการของเสียผ่านโครงการต่าง ๆ เช่น การปรับปรุงการจัดการเศษอาหารเหลือทิ้งที่โรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนในจีน รวมถึงโครงการบริหารจัดการของเสียตามหลัก 3R และโครงการธนาคารขยะที่เหมืองแบบเปิดในอินโดนีเซีย เพื่อส่งเสริมการลดการเกิดของเสียและเพิ่มประสิทธิภาพในการนำของเสียกลับมาใช้ประโยชน์ พร้อมกันนี้บริษัทฯ ยังดำเนินการทำแผนผังการเกิดและการจัดการของเสียอย่างต่อเนื่องในทุกหน่วยธุรกิจ โดยในปี 2568 จัดทำแล้วเสร็จสำหรับธุรกิจระบบจัดเก็บพลังงานแบตเตอรี่ในจีน และอยู่ระหว่างการดำเนินการสำหรับธุรกิจไฟฟ้าพลังงานความร้อนในสหรัฐฯ และเหมืองใต้ดินในออสเตรเลีย เพื่อเสริมสร้างความชัดเจน และการประเมินความเสี่ยง และการบริหารจัดการของเสียตลอดห่วงโซ่คุณค่า

ทั้งนี้ในปี 2568 ธุรกิจไฟฟ้าพลังงานความร้อนสามารถบรรลุเป้าหมายของเสียที่ส่งไปกำจัดรวมตามที่ตั้งไว้ ขณะที่ปริมาณของเสียไม่อันตรายที่ส่งไปกำจัดเพิ่มขึ้นเนื่องจากมีการรวมข้อมูลตะกอนของโรงไฟฟ้าโจวผิงเข้ามาในขอบเขตการรายงานเป็นครั้งแรก สำหรับธุรกิจเหมือง ปริมาณของเสียอันตรายที่ส่งไปกำจัดสูงกว่าเป้าหมายที่กำหนดไว้เนื่องจากการปรับปรุงวิธีการเก็บข้อมูลของการจำแนกประเภทของเสียให้สอดคล้องกับมาตรฐาน GRI อย่างไรก็ตามปริมาณของเสียที่ส่งไปกำจัดในภาพรวมของธุรกิจเหมืองยังคงมีแนวโน้มลดลงอย่างต่อเนื่อง อันเป็นผลจากมาตรการลดของเสียและโครงการปรับปรุงที่มีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะที่เหมืองแบบเปิดในอินโดนีเซีย

ผลการดำเนินงาน

Significant socioeconomic noncompliance

โครงการที่สำคัญ

เสนอความคิดเห็น